Kimi bebekler daha az ağlarken ya da kucakta olmaktan mutluluk duyarken bir başka bebek bunlardan hoşlanmayabilmektedir.

Bebekler arasında davranış bakımından bu gibi farklılıkların gözlemlenmesi bize her bebeğin kendine özgü bir mizacı olduğunu düşündürmektedir. Basitçe bebeklerin mizaçlarını "zor mizaç", "kolay mizaç" ve "uyum sağlamakta yavaş mizaç" olarak sınıflayabiliriz. Kolay mizaca sahip bebekleri kısaca az ağlayan, kolay gülen, kolay mutlu olan ve bulundukları çevreye ya da koşullara kolay uyum sağlayan bebekler olarak tanımlayabiliriz.

Daha ihtiyatlı, çekingen, dikkatli ve nazik tepkiler veren bebekleri ise uyum sağlamakta yavaş mizaca sahip bebekler olarak düşünebiliriz. Anne ve babaların başa çıkmakta zorlandıkları bebekler daha çok zor mizaca sahip bebeklerdir. Bu bebeklerin daha hırçın ve inatçı olduklarını, yabancılara karşı sert tepkiler verdiklerini ve uyum sağlamakta güçlükler yaşadıklarını gözlemleyebiliriz. Bunun yanında zor mizaca sahip bebekler zeki, enerjik ve hayata karşı meraklı da olabilmektedirler.

Bu mizaç sınıflamaları bebeklerin bazı davranışlarını daha iyi anlamak için yapılsa da hiçbir bebek bu tariflere bire bir uymaz. Her bebek kendine özgü mizacıyla farklı durumlarda farklı davranışlar gösterir.

Anne ve babalar için önemli olan, bebeğimizin mizacı ne olursa olsun, bebeğimizin neleri sevip neleri sevmediğini, nasıl ortamlarda ve koşullarda huzurlu ve uyumlu olduğu bilmek yani bebeğimizi tanıyabilmektir. Komşumuzun ya da yakın arkadaşımızın bebeği elektrik süpürgesi sesinden nefret ediyor olabilir ama belki de aynı ses bizim bebeğimizi rahatsız etmeyecektir.

Birçok tanıdığımızın bebeği kucakta olmayı seviyorken bizim bebeğimiz kucakta sıkılıyor ve yatağında ya da yerde olmayı istiyor olabilir. Önemli olan bebeğimizin kendine özgü mizacını tanımak ve bebeğimiz büyüdükçe mizacında da gerçekleşen değişimleri takip edebilmektir.

Unutmamalıyız ki bebeğimiz büyüdükçe sadece boyu, kilosu değil; davranışları ve mizacı da değişecektir.

Psikolog Deniz ÖZCAN